Nieuwjaarsborrel –
Door: Evert Verdoorn. Gelegenheid: Nieuwjaarsborrel 8 januari 2024.
Dames en heren, collega’s, beste mensen van Stadsopgaven,
Goedemiddag! En gelukkig nieuwjaar.
Ik zeg dat niet zomaar. Ik meen het. Een nieuw jaar is – en dat zeg ik elk jaar, en elk jaar meen ik het opnieuw – een moment van bezinning én van vooruitkijken. Het is een drempel. En drempels, dat weten wij als geen ander, zijn niet iets om over te struikelen. Drempels zijn iets om bewust overheen te stappen.
Dus laten we dat samen doen. Bewust. Met opgeheven hoofd.
(kleine pauze, blik over de zaal)
We staan hier vanavond niet alleen als collega’s. We staan hier als een faculteit. Als Stadsopgaven. En ik wil even stilstaan bij wat dat betekent. Wij zijn de faculteit die de stad begrijpt. Die de stad voelt. Die de stad – en dat klinkt misschien groots, maar ik sta achter elke lettergreep – omarmt.
Klimaat. Landbouw. Architectuur. Verbeelding. Transformatie. Dat zijn niet zomaar woorden. Dat zijn onze opleidingen. Dat zijn onze mensen. Dat zijn jullie. En daar mogen we trots op zijn.
(applaus uitnodigen met een handgebaar)
Ik wil vanavond ook iets bijzonders aankondigen. Want 2024 is niet zomaar een jaar voor Stadsopgaven. Het is een jaar van nieuw begin. En ik ben, dat weten de mensen die mij kennen, dol op een nieuw begin.
Per september van dit jaar start binnen onze faculteit een gloednieuwe opleiding: Klimaat & Stedelijke Transitie. KST. Een opleiding die precies daar staat waar de urgentie van onze tijd ligt. Aan het snijvlak van klimaat, stad, en transitie. Drie woorden die samen één opgave vormen.
De leiding van deze nieuwe opleiding komt in handen van Kees Granus. Kees – je hoeft niet te zwaaien, maar het mag – is iemand die weet wat het betekent om een opleiding te bouwen. Hij doet dat al jaren bij Stadslandbouw, en hij zal dat met dezelfde inzet blijven doen. Want Stadslandbouw is en blijft een pijler van deze faculteit. Kees draagt dus twee verantwoordelijkheden. Dat klinkt zwaar. Maar ik ken Kees. Het komt goed.
(blik naar Kees, vriendelijk)
Dan: het afgelopen jaar. Wat hebben we gedaan. Wat hebben we onderzocht. Wat hebben we gebouwd.
Ik kan u vertellen: uit recent onderzoek naar onze kernwaarden blijkt dat wij als faculteit, als hogeschool, stevig verankerd zijn in die waarden. Duurzaamheid. Internationalisering. Samenwerking. Transitie. Transformatie. Onderzoek. Ondernemerschap. Wij zitten er middenin. Wij zijn het.
Bravo!
(korte stilte)
Binnenkort ontvangen jullie ook een uitnodiging voor het medewerkerswaarderingsonderzoek. Ik vraag iedereen, en ik meen iedereen, om dat in te vullen. Want dit onderzoek is een kans. Een kans om te laten zien wie wij zijn. Wat ons drijft. Wat ons bindt.
Laten we die kans grijpen.
(toon iets serieuzer)
Tot slot, en ik ben bijna klaar, want de bar wacht, nog één punt dat ik u niet wil onthouden.
Januari is traditioneel de maand van de afstudeerzittingen. Voor de studenten die iets langer hebben gedaan over hun traject. Die studenten verdienen onze volle aandacht en onze volle steun. Zet ‘m op, zou ik zeggen.
En ik zeg dat niet alleen omdat ik het meen. Ik zeg het ook omdat we — en ik ben hier transparant over, want dat past bij onze cultuur — te maken hebben met stijgende kosten en een instroom die vraagt om aandacht. Diploma’s zijn daarom dit jaar een speerpunt. Een nieuw speerpunt. Facultaire uitstroom krijgt prioriteit.
Dat klinkt zakelijk. Dat ís ook zakelijk. Maar het is ook gewoon eerlijk.
En eerlijkheid — dat is ook een kernwaarde.
(glas heffen)
Dus: op Stadsopgaven. Op de stad. Op de opgaven. Op jullie allemaal.
We geven niet op. Proost,