– Nr.1 Podcast De Analyse. Diploma’s als speren tegen Europa: een archeologische studie van de nieuwjaarstoespraak van E. Verdoorn, 8 januari 2024 .
Kenniscentrum De Bodem, Faculteit Stadsopgaven.
Podcast De Analyse nr.1 Transcript van aflevering 1
00:00:00 Spreker 1
Weet je, Als we het over over archeologische vondsten hebben of over eeuwenoude manuscripten, dan is er eigenlijk altijd een soort verwachting van extreme precisie, toch?
00:00:11 Spreker 2
Ja absoluut elk woord wordt op een goudschaaltje gewogen.
00:00:14 Spreker 1
Precies je ontcijfert hiërogliefen of je bestudeert zo’n dode zeerol en je gaat er blind vanuit dat elk symbool elke kras in het steen en diepe doordachte betekenis heeft. Dat is inderdaad de standaard academische benadering.
00:00:30 Spreker 2
Je zoekt naar de verborgen waarheid van een beschaving, simpelweg Omdat je gelooft dat de auteur niets, maar dan ook niets aan het toeval heeft overgelaten.
00:00:37 Spreker 1
Ja, maar zodra we overstappen naar de moderne wereld, specifiek de wereld van hedendaagse onderwijsmanagement of van die institutionele communicatie.
00:00:48 Spreker 1
Dan schakelen we dat respect op de een of andere manier onmiddellijk uit.
00:00:52 Spreker 2
We lezen interne memo en denken direct van Oh, Dat is gewoon loze praat.
00:00:56 Spreker 1
Exact de bekende management bingo, zeg maar een beetje oppervlakkig chargon om de tijd te vullen. Voor de vrijdagmiddag borrel.
00:01:04 Spreker 2
En, Dat is Dat is Misschien wel de allergrootste intellectuele valkuil van onze tijd, want door die managementtaal als leeg te bestempelen, begaan we eigenlijk de ultieme onderschatting van de hedendaagse leider. Oh, vertel nou, we missen de werkelijke architectuur van de macht die in die teksten besloten ligt.
00:01:24 Spreker 1
OK dus voor de luisteraar. Vandaag gaan we iets complete radicaals doen met jou. We pakken een document uit ons eigen tijdperk en We gaan het voorkomen. En dan bedoel ik ook echt bloedserieus nemen. Geen greintje cynisme vandaag.
00:01:38 Spreker 2
Nee, We gaan er echt vanuit dat de auteur exact bedoelt wat er staat precies. We ontleden een onlangs in.
00:01:44 Spreker 1
Archieven opgedoken tekst van Hogeschool havenstad. Het is officieel gedateerd op 8 januari 2000 vierentwintig.
00:01:52 Spreker 2
Een cruciaal historisch document.
00:01:55 Spreker 1
Absoluut, het betreft een nieuw jaar toespraak van de CEO. De heer ingenieur Evert Verdoorn en hij richt zich hier tot de Faculteit Stadsopgave en.
00:02:05 Spreker 2
We benaderen de heer Verdoorn vandaag echt als een visionair wiens woorden een een ongekend diepe bijna angstaanjagende realiteit creëren.
00:02:14 Spreker 1
Ja dus elke.
00:02:15 Spreker 1
Het zin elke adempauze in het transcript is een bewuste sturing van de.
00:02:21 Spreker 2
Werkelijkheid we zullen vandaag Samen ontdekken hoe hij zijn publiek feilloos meeneemt van metafysische, bijna architectonische abstracties.
00:02:28 Spreker 2
Om ze uiteindelijk meedogenloos af te leveren in een keiharde overlevingsstrijd. Wow, oké.
00:02:33 Spreker 1
En om die reis te snappen, moeten we Natuurlijk beginnen. Exact waar verdoorn begint bij de fysieke ruimte. De allereerste alinea precies. Daar legt hij meteen de fundering. Hij definieert daar de conceptuele parameters van het nieuwe jaar. Hij zegt.
00:02:48 Spreker 1
Wacht, ik citeer even een nieuw jaar is een moment van bezinning en van vooruitkijken.
00:02:55 Spreker 2
Wat op zich kijk dat klinkt Als de klassieke kalender filosofie niks aan de hand.
00:02:59 Spreker 1
Tot zover heel normaal inderdaad, maar dan deelt hij direct een ontologische klap uit door eraan toe te voegen.
00:03:07 Spreker 2
Het is een drempel ja, en de instructie die hij daarop laat volgen, die tart letterlijk alle wetten van de logica en van de zwaartekracht eigenlijk.
00:03:17 Spreker 1
Verdoorn herschrijft daar ter plekke de regels van de fysica voor zijn personeel. Hij zegt onomwonden en luister goed.
00:03:26 Spreker 1
En drempels, dat weten wij als geen ander, zijn niet iets om over te struikelen. Drempels zijn iets onbewust overheen te stappen.
00:03:35 Spreker 2
Dus Laten we dat Samen doen bewust met opgeheven hoofd.
00:03:39 Spreker 1
Ja wat hier zo bizar aan is, is de fundamentele paradox in zijn eis.
00:03:45 Spreker 1
Hij eist een bewuste gecoördineerde fysieke actie ten aanzien van een obstakel op de grond toch, maar hij verbiedt tegelijkertijd de visuele bevestiging ervan met opgeheven hoofd. Ja wacht even Laten we dit voor de grap even heel letterlijk visualiseren.
00:04:02 Spreker 1
Denk even aan je eigen kantoortuin of de ingang van je gebouw. Een drempel In de architectuur is per definitie ontworpen als een verhoging. Het is een grens. Het is letterlijk een obstakel waar miljoenen Mensen ter wereld dagelijks keihard over struikelen.
00:04:19 Spreker 1
Puur Omdat ze hun voeten niet hoog genoeg optillen.
00:04:22 Spreker 2
En verdoe een eist hiervan zijn complete personeel, dus alle docenten, onderzoekers, de hele administratie, Iedereen dat ze daar collectief tegelijkertijd een been overtillen. Maar ze mogen niet naar de grond kijken. Het transcript vermeldt dat hij op dat specifieke moment een kleine pauze laat.
00:04:39 Spreker 2
Vallen en kalm over de zaal kijkt hij observeert zijn creatie op dat moment.
00:04:46 Spreker 1
Ik zie het echt voor me Als de start van een hordeloopwedstrijd, maar dan in een zenuwslopende afschuwelijk trage slowmotion.
00:04:55 Spreker 1
Honderden Mensen in nette pakken en jurken die blind over een zaal starend tegelijkertijd een hindernis nemen.
00:05:02 Spreker 2
Dat vereist een lichamelijke beheersing die je bij het nationale Belet nog niet eens vindt precies.
00:05:08 Spreker 1
Waarom begint een CEO een motiverende speech met het creëren van een onzichtbaar fysiek gevaar op de werkvloer?
00:05:14 Spreker 2
Omdat het Het is een test van absolute onderwerping aan de voorwaartse beweging. Het impliceert eigenlijk een alternatieve zwaartekracht binnen Hogeschool havenstad.
00:05:25 Spreker 2
Een soort verdoorn zwaartekracht. Ja, zwaartekracht die niet dicteert, maar slecht suggereert. Verdoorn testte je de collectieve geest van de faculteit. Hij stelt Als de filma bewust genoeg is, dan volgt de voet vanzelf veilig over het obstakel je ogen hoeven de grond niet te scannen.
00:05:41 Spreker 1
Het is de ultieme uitschakeling van het individuele instinct ten gunste van de visie van de baas. Precies OKOK, dus We gaan er voor het gemak even vanuit dat het hele personeel hier succesvol ongeschonden en met de Kin In de lucht overheen is gestapt.
00:05:57 Spreker 2
Er liggen geen docenten met een gebroken enkel op de grond. Gelukkig niet, nee.
00:06:01 Spreker 1
Ze zijn binnen, Maar de vraag is dan Natuurlijk wel Als je eenmaal zo’n onmogelijke grens over bent gestapt, wat is dan de volgende stap? Je staat daar als collectief orgaan in dat nieuwe jaar. Je moet iets doen met je omgeving.
00:06:16 Spreker 2
En hier hier schakelt verdoorn door naar een meesterwerk van hetoriek en van fysiologie. Hij claimt een absolute fysieke symbiose met de omgeving. Hij maakt van de faculteit een soort super organisme. Hoe zegt hij dat precies? Hij zegt, Wij zijn de faculteit die de stad begrijpt.
00:06:35 Spreker 2
Die de stad voelt die de stad en dat klinkt Misschien groots, Maar ik sta achter elke lettergreep omarmt.
00:06:43 Spreker 1
Ik blijf toch echt haken op die specifieke volgorde begrijpen voelen omarmen.
00:06:49 Spreker 2
Ja, want Dat is een perfect georkestreerde escalatie van intimiteit.
00:06:54 Spreker 2
Hij begint nog heel veilig In de cognitieve sfeer. De stad begrijpen ja precies. Dat gebeurt In de frontale kwab achter de bureaus. In theorie boeken, Dat is afstandelijk, maar dan trekt hij het naar het limbisch systeem, naar de emotie, de stad voelen.
00:07:08 Spreker 2
Dat is al veel dwingender.
00:07:10 Spreker 1
En dan sluit hij af met de ultieme onontkoombare actie, de stad puur fysiek omarmen.
00:07:16 Spreker 2
En let op hoe hij garant staat voor elke lettergrepen. Hij verdeelt de actie, omarmen 3 eenheden van totaal onvoorwaardelijke lichamelijke overgave.
00:07:28 Spreker 1
Maar hoe zie je dit logistiek voor je? Want Het is prachtig om dit retorisch te ontleden, maar verdoorn stelt letterlijk dat hij erachter staat. We hebben het hier over medewerkers van afdelingen zoals landbouw en architectuur. Praktische Mensen, ja.
00:07:45 Spreker 1
Hoe omarmt een docent waterbeheer in vredesnaam een complete metropool? Is dit een soort menselijke keten? Staan die medewerkers zich straks In de stromende regen vast te klemmen aan snelwegen en stoplichten?
00:08:00 Spreker 2
De pure rauwe spierkracht die hij hier toekent aan de faculteit is inderdaad volstrekt absurd.
00:08:06 Spreker 1
Hij spreekt niet meer tegen een groepje ambtenaren. Het klinkt alsof hij spreekt tegen een soort gigantisch wezen met oneindig uitschuifbare ledematen dat zich als een immense inktvis over het asfalt van de stad Drappeert. Ja.
00:08:19 Spreker 2
En de implicatie daarvan is essentieel voor de volgende fase in zijn speech.
00:08:24 Spreker 2
Want een wezen van die kolossale omvang heeft een zenuwstelsel nodig dat dit allemaal aankan. Dat vergt extreme coördinatie.
00:08:31 Spreker 1
Je kunt niet zomaar tentakels over een stad gooien Zonder centraal brein.
00:08:36 Spreker 2
Precies, je hebt een centraal zwaartepunt nodig. Dat voorkomt dat de boel instort.
00:08:40 Spreker 1
Dus om die waanzinnige logistieke operatie te managen.
00:08:44 Spreker 1
Is er een nieuwe structuur nodig en daar komt verdoorn met 1 grote onthulling. Hij lanceert in september een gloednieuwe opleiding genaamd K Stimaat en stedelijke transitie en luister even naar de taalkundige.
00:08:57 Spreker 2
Wiskunde die jij hier toepast, hè? Hij zegt 3 woorden die Samen één opgave vormen.
00:09:03 Spreker 1
Klimaat stad en transitie ja, hij forceert concepten uit compleet verschillende dimensies gewoon Samen.
00:09:11 Spreker 2
Klimaat is een globaal totaal oncontroleerbaar. Meteorologisch systeem stad is een lokaal zeer concreet door Mensen gebouwd Construct van stenen.
00:09:21 Spreker 2
En transitie is de abstracte factor van tijd. Verdoorn, voegt hij niet zomaar Samen. Hij comprimeert ze onder immense druk tot één enkele singulariteit, één opgave.
00:09:33 Spreker 1
En dan komt Natuurlijk bij mij direct de onvermijdelijke vraag op, wie plaats je in hemelsnaam aan het roer van zo’n zwaarwegende singulariteit? Wie heeft die mentale en fysieke capaciteit? Ja, wie kan die implosie van het globale klimaat en lokale bakstenen beheersen?
00:09:50 Spreker 1
En hier hier introduceert fordoorn het absolute mythische zwaartepunt van deze tekst, de figuur kees.
00:09:58 Spreker 2
Granus ah ja de passages over Kees grannes zijn echt bijna theologisch vanaard verdores zegt expliciet over de lancering van kst en de rol van Kees.
00:10:08 Spreker 2
Hij hoeft niet te zwaaien, Maar het mag.
00:10:10 Spreker 1
Ik kan er met mijn hoofd gewoon niet bij hoe briljant die toevoeging is. Het is een soort koninklijke gratie, toch?
00:10:18 Spreker 2
Ja verdoorn geeft kees eigenlijk toestemming om als een fors vanaf het balkon de menigte toe te ******.
00:10:24 Spreker 2
Maar hij ontheft hem van de verplichting Omdat een echte leider de bewondering ook in stilte kan dragen.
00:10:29 Spreker 1
Geweldig, Maar we moeten het wel even hebben over de fysieke realiteit van Kees.
00:10:35 Spreker 1
Want kees doet niet zomaar wat hè? Kees leidt de afdeling Stadslandbouw al en hij krijgt die loodzware kst singulariteit er gewoon even bij als neventaak.
00:10:46 Spreker 2
Verdoorn legt dat zo uit. Kees draagt dus twee verantwoordelijkheden. Dat klinkt zwaar, Maar ik ken Kees. Het komt goed.
00:10:53 Spreker 1
Wat we hier zien is de complete opheffing van de wetten van de thermodynamica.
00:10:59 Spreker 2
Door middel van een soort blind persoonlijk vertrouwen verdoorn functioneert in deze theologie Als de Ongenaakbare Schepper, de architect van het universum en Kees granis is simpelweg zijn titaan.
00:11:11 Spreker 1
Ik probeer met de natuurkunde hier echt voort te.
00:11:13 Spreker 1
Stellen, Dat is geen delegeren meer. Dat is een mythische belasting. Hij is toch letterlijk de titaan.
00:11:19 Spreker 2
Atlas in in dit verhaal de Atlas mythe is hier absoluut de enige passende vergelijking. Ja, Atlas werd door Zeus gestraft om het gewel van de hemel op zijn schouders te dragen.
00:11:30 Spreker 1
Om aarde en hemel gescheiden te houden?
00:11:32 Spreker 2
Precies, Maar de last van Kees gaanus is eigenlijk nog complexer. Hij draagt niet Alleen de hemel, hij draagt complete landbouw van de stad.
00:11:41 Spreker 2
De zware natte klei en tegelijkertijd de abstracte klimatologische transitie van datzelfde gebied.
00:11:47 Spreker 1
De fysieke belasting daarvan zou elk normaal biologisch wezen toch onmiddellijk in elkaar doen storten.
00:11:52 Spreker 2
Een menselijke wervelkolom breekt onder het gewicht van de opwarming van de aarde.
00:11:56 Spreker 1
We zouden kees letterlijk als een soort uitgesmeerde pannenkoek terugvinden op die.
00:12:00 Spreker 1
Drempel waar ze net met opgeheven hoofd overheen moesten stappen. Het kan niet.
00:12:06 Spreker 2
Nee, maar verdoorn lost dat op met een argument dat elke logica tart.
00:12:10 Spreker 1
Hij zegt niet van Oh kees heeft extra budget gekregen of We hebben een heel managementteam onder hem gezet.
00:12:16 Spreker 2
Hij zegt 4 simpele woorden, Ik ken kees, ja.
00:12:20 Spreker 1
De loutere wetenschap dat Evert verdoorn de persoon Kees granus kent, fungeert als een magisch schild dat de zwaartekracht opheft.
00:12:29 Spreker 2
Het komt goed, Er is geen enkel sprankje twijfel in het transcript te vinden. Zijn vertrouwen herschrijft gewoon de zwaartekracht.
00:12:36 Spreker 2
Maar kijk een titaan.
00:12:37 Spreker 2
Zoals Kees kan de wereld Natuurlijk niet dragen in een vacuüm. Nee, Hij heeft grond nodig om op te staan. De rest van het personeel moet de fundering vormen waarop hij leunt en dat dwingt verdoorn om de rest van de faculteit spiritueel te verankeren in iets.
00:12:52 Spreker 1
Onwrikbouws morfrozen. Hij introduceert de kernwaarden en hier wordt de speech pas echt bizar, ja.
00:12:57 Spreker 1
Hij eist niet zomaar dat ze zich ergens achter scharen. Hij transformeert zijn personeel letterlijk in abstracties. Hij somt 7 pijlers op duurzaamheid.
00:13:09 Spreker 1
Internationalisering, samenwerking, transitie, transformatie, onderzoek en ondernemerschap 7 abstracte zelfstandige naamwoorden.
00:13:20 Spreker 2
En dan trekt hij de conclusie en luister heel goed naar de exacte formulering. Wij zitten er middenin, Wij zijn het Bravo.
00:13:28 Spreker 1
Die Bravo is fascinerend. Hij roept letterlijk Bravo naar zijn eigen logica, Maar de psychologische ingreep zit hem in die zin. Wij zijn het.
00:13:39 Spreker 2
Precies verdoorn neemt hier definitief afscheid van het menselijk handelen.
00:13:43 Spreker 2
In een normale bedrijfscultuur streef je naar duurzaamheid toch? Je past samenwerking toe dat zijn werkwoorden ja, maar door te zeggen, Wij zijn het, elimineert hij. De complete ruimte tussen het individu en het bedrijfsdoel. De docent voelt niet meer de druk om internationaal te handelen. Hij is de internationalisering, Het is een existentiële.
00:14:03 Spreker 1
Fusie, stel je de cognitieve dissonantie even voor van de gemiddelde docent in die zaal. Je bent gewoon een mens van vlees en bloed. Je hebt een hypotheek, een hond die uitgelaten moet worden. Je houdt van kaasbroodjes In de kantine.
00:14:17 Spreker 2
En ineens vertelt de baasje dat je vanaf nu gemuteerd bent in het abstracte concept ondernemerschap.
00:14:23 Spreker 1
En je buurman is getransformeerd in transitie, maar die vreugde duurt maar een fractie van een seconde. Want direct na die euforische Bravo slaat de sfeer om.
00:14:34 Spreker 1
De mythe verandert ineens in kille administratieve dwang.
00:14:38 Spreker 2
Ja, want nadat hij ze heeft overtuigd dat ze uit puur conceptuele materie bestaan, introduceert hij ineens de controlemechaniek het.
00:14:47 Spreker 1
Medewerkers waarderingsonderzoek, een heerlijk lang schabelwoord.
00:14:50 Spreker 2
En de manier waarop hij de zaal hier toe spreekt, wordt plotseling extreem dwingend. Hij zegt, ik vraag Iedereen en ik meen Iedereen om dat in te vullen. Maar hij presenteert die enquête niet als een stomme administratieve verplichting, toch? Hij noemt het een kans om te Laten zien wie Wij zijn.
00:15:07 Spreker 1
Wacht dus Als het invullen van een formulier over werktevredenheid de enige officiële manier is om te bewijzen dat je die 7 abstracte waarde bent.
00:15:17 Spreker 2
Wat gebeurt er dan Als je die e-mail toevallig in je spam folder krijgt?
00:15:21 Spreker 2
Als ik in verdoorns universum werk en ik vergeet voor de deadline dat vinkje te zetten, hou ik dan simpelweg op te bestaan.
00:15:27 Spreker 1
Ja, Het is een hele macabere vorm van het gedachtegoed van Descartes.
00:15:32 Spreker 1
Niet, Ik denk, dus Ik ben, Maar ik vul het waarderingsonderzoek in, dus ik besta.
00:15:38 Spreker 2
Wauw Als de enquête de manifestatie van je identiteit is, leidt het niet invullen ervan tot pure ontbinding.
00:15:46 Spreker 2
Je verliest je recht op vorm, dan zweef je ineens stateloos tussen de afdeling landbouw en de klimaattransitie in.
00:15:54 Spreker 1
Niet langer in staat om de stad te omarmen. Onzichtbaar voor de radar van verdoorn. Je verliest letterlijk je vrijwaringsbewijs in zijn realiteit.
00:16:03 Spreker 2
En al deze doodsangst?
00:16:05 Spreker 2
Al deze mystiek en bureaucratische hersenspoeling. We komen er nu achter dat het allemaal slechts een opmaat was, ja.
00:16:13 Spreker 1
Want dan arriveren we bij de werkelijke ontknoping van de toespraak, het moment waarvoor deze hele zaal op 8 januari eigenlijk bijeen is geroepen.
00:16:22 Spreker 2
Alles valt nu Samen.
00:16:24 Spreker 1
We hebben gecoördineerd over de drempels gestapt. We hebben de stad omarmd. We hebben gezien hoe Atlas Kees de Singulariteit Thorst en we zagen het personeel muteren in waarde die een enquête in moeten vullen om te overleven.
00:16:37 Spreker 2
Dit blijkt allemaal stuk voor stuk slechts een gigantisch rookgordijn te zijn voor de rauwe ijskoude financiële werkelijkheid.
00:16:45 Spreker 1
Het moment waarop het masker van de weldoener definitief afgeleid en die overgang is zo schokkend soepel In de tekst.
00:16:53 Spreker 1
Hij begint met een opmerking die doordrenkt lijkt van compassie over een specifieke groep, de afstudeerders.
00:16:59 Spreker 2
De studenten die er, zoals hij het heel eufemistisch omschrijft, iets langer over hebben gedaan. Hij wenst de succes, zet hem op, zegt hij nog teder Maar dat medeleven verdwijnt sneller dan sneeuw voor de zon.
00:17:12 Spreker 1
De draai die hij daarna maakt, vind ik persoonlijk echt huiveringwekkend. Hij pauzeert en zegt, ik zeg dat niet Alleen Omdat ik het meen. Ik zeg het ook Omdat we te maken hebben met stijgende kosten en een instroom die vraagt om aandacht.
00:17:25 Spreker 2
Oftewel in normaal Nederlands jongens, alles wordt hier te duur en er komen te weinig nieuwe, betalende studenten de school binnen.
00:17:32 Spreker 1
Hij schetst hier dus een fundamentale macro-economische crisis gewoon binnen de muren van de Hogeschool.
00:17:39 Spreker 2
En let op de brute industriële logica die hierop loslaat. Kijk in een gezonde economie Als de instroom van nieuwe klanten stagneert.
00:17:49 Spreker 2
Koester je toch datgene of je al binnen hebt?
00:17:51 Spreker 1
Ja je koestert de bestaande relatie, zeker Als je de stad net nog in al haar vezels wilde omarmen. Je zou de student in die omhelzing willen vasthouden.
00:18:01 Spreker 2
Maar verdoorn draait het meedogenloos om.
00:18:03 Spreker 2
Omdat de pijplijn aan de voorkant opdroogt, moet de voorraad die zich nog in het gebouw bevindt, zo hard en zo snel mogelijk van de lopende band worden geduwd om de balans sluitend te maken.
00:18:13 Spreker 1
Zijn bevel is glashelder facultaren uitstroom krijgt prioriteit, ze moeten weg.
00:18:20 Spreker 2
En dan dan spreekt hij de zin uit die voor mij de absolute kroon is op deze hele archeologische expeditie. De manier waarop hij de uitdrijving vormgeeft. Hij zegt, diploma’s zijn Daarom dit jaar een speerpunt, een speerpunt.
00:18:37 Spreker 1
De taalkundige deconstructie van dat ene woord onthult alles.
00:18:41 Spreker 2
Ik denk niet dat Mensen echt stilstaan bij wat dat woord fysiek betekent.
00:18:45 Spreker 1
Nee, neem het weer letterlijk zoals we met de hele tekst doen. Een speer is een eeuwenoud jachtwapen. Het is een houten schacht met een scherpe ijzeren. Aan het uiteinde.
00:18:57 Spreker 1
Het is exclusief ontworpen om vijanden op fysieke afstand te houden of om prooien.
00:19:03 Spreker 2
Onherstelbaar te doorboren en verdoorn hier het papieren diploma, wat traditiegetrouw toch het heilige symbool van academische bestatie en intellectuele rijping is, en hij smeet het letterlijk om tot 1.
00:19:17 Spreker 1
Dodelijk wapen, een wapen dat primair bedoeld is om de tragere student de school uit te drijven.
00:19:23 Spreker 2
Het is de ultieme contradictie van zijn eigen speech geniaal weggewerkt in het volle zicht.
00:19:29 Spreker 2
We begonnen met de opdracht tot het omarmen van de stad, een inwaartse beweging. Je trekt iets naar je toe. Ja, purige negenheid en we eindigen met de speer een instrument voor penetratie en het opdringende afstand steken van diezelfde omgeving. Een extreem agressieve uitwaartse beweging. Ik visualiseer.
00:19:49 Spreker 1
Weer het onvermijdelijk weer helemaal letterlijk voor me, want Dat is de realiteit die hij afdwingt die zelf de keurige docenten die we zojuist nog in slowmotion over de drempel zagen stappen om de stad als een inktvis te knuffelen.
00:20:03 Spreker 2
Die veranderen nu collectief in een academische fallanks, een Romeins leger, een frontale slag.
00:20:09 Spreker 1
Linies rollen hun a 4 diploma strak op ze slijpen de punten eraan, ze houden de schilden omhoog en met een medogenloze ritmische efficiëntie stoten ze die papieren spieren In de zachte ribben van de.
00:20:22 Spreker 2
Trage verbijsterde langstudeerders stap voor stap, prikken ze de studenten achteruit terug richting diezelfde.
00:20:29 Spreker 2
De drempel, totdat ze het gebouw uitvallen, terwijl verdoorn vanaf het balkonnetje kalmpjes toekijkt en knikt, zet hem op.
00:20:36 Spreker 1
Bizar, maar hoe neutraliseert een leider de morele bezwaren van zijn personeel tegen zo’n brute massale uitdrijving? Hoe zorg je ervoor dat een docent zich niet bezwaard voelt over het wegprikken van een student?
00:20:49 Spreker 2
Dat is de finale en meest briljante truc uit het management handboek. Hij noemt het beleid In de volgende zin zakelijk wat een soort concessie is aan de cynische werkelijkheid.
00:21:01 Spreker 2
Maar dan wast hij de zonde direct schoon. Hij voegt toe, Maar het is ook gewoon eerlijk en eerlijkheid.
00:21:09 Spreker 1
Dat is ook een kernwaarde door de harde bloederige daad van het speerpunt te koppelen aan het absoluut positieve concept eerlijkheid volt hij gewoon een psychologische witwasoperatie.
00:21:21 Spreker 2
Het emotionele witwassen van institutionele wreedheid.
00:21:25 Spreker 1
Precies de docent die de speer hanteert is niet langer een buil voor de begroting. Hij zijn uitvoerder van eerlijkheid.
00:21:32 Spreker 2
En de student die bloedend op de stoeplicht, is niet afgelankt. Nee, die is het slachtoffer geworden van pure rechtvaardigheid.
00:21:40 Spreker 2
Het is een wiskundige Formule die schuldgevoel onmogelijk maakt en op die voltooide theorie heft hij zijn glas en sluit hij de speech af.
00:21:48 Spreker 1
Proost zegt ie op het einde, terwijl de bar achter In de zaal staat te wachten om de glazen te vullen.
00:21:55 Spreker 1
Wat een volstrekt waanzinnige intellectuele reis was deze speech Laten we heel kort samenvatten. Hoe meesterlijk Dit is opgebouwd, ga je gang. We begonnen met de absurde choreografie van het blindelings stappen over een fysiek obstakel In de hal.
00:22:13 Spreker 1
We zagen de werkvloer In de eerste minuten transformeren in een gespierde kolos met oneindige ledematen om het metropolitane gebied te omhelzen. We waren getuige van de geboorte van kst en een mythe van Titaan Kees Granus, die met één goedkeurende knik de wetten van de zwaartekracht brak.
00:22:32 Spreker 2
We doorstolden de existentiële terreur van het medewerkers onderzoek, waarbij Mensen in abstracties muteerden.
00:22:38 Spreker 1
Om tot slot geheel onverwacht uit te komen op een financieel slagveld, een plek waar de docenten vermomdt als kernwaarde met vlijmscherpe diploma’s. Het gebouw schoonvegen puur.
00:22:52 Spreker 1
Alleen om de boekhouding voor het nieuwe jaar te redden.
00:22:55 Spreker 2
Het is de volmaakte ondoordringbare bubbel van het moderne management. Alles grijpt in elkaar, maar juist doordat we het volkomen letterlijk nemen Zonder enig cynisme.
00:23:06 Spreker 2
Zien we hoe verontrustend effectief die taal werkelijk is. Hij maskeert de crisis niet. Hij stileert de crisis exact. Hij herkadert de paniek van een dalende instroom tot een soort heroïsche daad van academische hygiëne.
00:23:20 Spreker 1
Het is verbluffend, echt verbluffend luisteraar. Ik wil jou enorm bedanken dat je met ons in deze.
00:23:26 Spreker 1
Archieftekst, bent gedoken Als je de volgende keer hopelijk ergens in januari in een zaaltje staat met lauwe wijn en de directeur of CEO, pakt de microfoon voor de nieuwjaar-Speech. Ga dan alsjeblieft niet op je telefoon kijken.
00:23:40 Spreker 2
Luister met de oren die we vandaag getraind hebben.
00:23:44 Spreker 1
Denk aan Evert verdoorn en Als je hoort dat de organisatie voor uitdagingen staat, kijk dan goed om je heen. En dan vraag je af, zijn mijn collega’s klaar voor de omarming en nog belangrijker, hebben we onze speren al geslepen.
00:24:00 Spreker 2
Voordat we je helemaal Laten gaan, wil ik je nog wel één fundamentele vraag meegeven om zelf over na te denken, iets wat buiten de speech ligt. Maar wat wel? De ijzingwekkende conclusie is van alles wat we vandaag geanalyseerd hebben over verdoorns theorie van instroom en uitstroom. Oh, vertel nou, we zagen hoe in tijden van financiële schaarste maximum.
00:24:20 Spreker 2
Uitstroom het hoogste goed wordt hoe het diploma louter nog bestaat Als het speerpunt om een student sneller het gebouw uit te drijven. Toch ja, Als we die logica volkomen doortrekken tot het absolute kookpunt. Als de droom van het management, de perfecte risicoloze begroting is.
00:24:38 Spreker 2
Is de ideale de ultieme utopische staat van Hogeschool havenstad dan eigenlijk niet een volkomen leeg gebouw, een leeg gebouw ja, een enorme holle huls van staal en glas bevrijd van de onvoorspelbare factor die de menselijke student is.
00:24:53 Spreker 2
Een gebouw waar Niemand meer kosten maakt, waar geen levende ziel meer hoeft op te passen voor een drempel en waar In de doodstille gangen louter en Alleen kees gaanus nog eindeloos mag ronddwalen getrooid met zijn 7 abstracte kernwaarden in zijn armen traag en majestreus zwaaiend naar helemaal Niemand.
